chapter one "Magic"
Madami akong kakilala na naniniwala sa "magic". Ultimo ex ko naniniwala dun. Pero, di ko maintindihan kung ano talaga yun kahit ilang beses na sakin isinalaysay ng iba't ibang tao ang kanilang naranasan na "magic". Pinilit ko itong intindihin. Minsan, may madarama ako na aakalain kong "magic". Siguro "magic" nga yun. Pero hindi sing kawindang windang ng "magic" na naranasan ko nung gabing yun.
Ika-22 ng enero taon 2005. Isang masayang gabi. Bumisita kami ng mga kaibigan ko sa Colehiyo de Santa Rosa kung saan nagpipista sila dahil anibersaryo ng pagtataguyod ng kanilang paaralan. Sinamahan ko lang naman dapat si Bunsoy nun dahil bibisitahin niya si Dai.
Nagkaroon ng sayawan pagkatapos ng "Battle of the Bands". Lagi naman akong malikot at makulit. Mas malala nga lang nun kasi malakas ang loob ko dahil walang makakakilala sakin. Madilim kasi.
May mga pinapakilala sila Wap at Dai sakin na mga mag-aaral dun. Magaganda naman ata pero di ko masyadong binibigyang pansin. Wala pa kasi akong gana magpa-pansin sa mga babae nun. Sayaw lang talaga ang gusto ko.
Nagkataon na yung isa kong kasama, na tinatawag kong Dadee, ay nasa gana makakilala. Nakaharap sila ni Wap sa stage habang naka harap naman ako sakanila. Sumasayaw parin ako malamang. Lampas sakanila ang tingin ko. Pinapanood ko ang ibang tao. Puro mga naka-titig lang sa entablado. Wala naman masyadong sumasayaw.
Dun ko unang nakita at napansin si Santi. Naka-pula siya. Pero di ko pa siya kilala. Napansin ko lang siya. Sumasayaw kasi siya.
"Maganda rin yun," hirit ni Dadee kay Wap.
"Sino?" banat ko, "yung naka-pula? Oo nga, ang ganda."
"Anong naka-pula?! Yung kakapakilala lang satin! Sinong naka-pula sinasabi mo?"
Di ko namalayan na nakatitig na pala ako. Tiningnan ni Wap kung ano bang tinitingnan ko sa likod nila. Biglang tawa. Kakilala pala niya yung tinitignan ko. Hinila niya bigla ang braso ko sabay sabi, "Lika! Pakilala kita!"
"Teka lang! Straight ba yun?"
"Medyo... ewan ko... hindi ata."
"Wag nalang."
"Bahala ka," sabay alis papunta kina Dai.
Tinuloy ko ang pagsasayaw. Sinayawan ko nalang si Dadee kahit na nakatayo lang siya. Binababaan ko pa siya. Napalingon ako kay Santi nung bumababa ako, nakatingin siya. Inalis ko agad ang tingin ko sakanya pero binalik ko rin agad. Naninigurado siguro ako. Napatigil nalang ako. Naka-ngiti pa siya. Ang ganda niya.
Gumaan ang loob ko. Lumulutang na ata ako nun. Parang panaginip. Parang walang ibang tao. Kaming dalawa lang na mukhang sira ulong nangingitian. Ang ganda talaga niya. Parang anghel ngumiti.
Hindi ko naisip nung una pero ngayon alam ko na. Yun yung magic na sinasabi nila. Parang nawawala kayo sa mundo. Di niyo mapapansin yung ibang tao sa paligid. Yun rin kaya yung nararamdaman niya? Sana...
Ilang segundo rin ang nakalipas bako ko namalayan na mukha na pala akong tangang nakatitig. Gusto ko sanang mag-"hi!" kaso nakakahiya ata yun. Nagmadali akong pumunta kay Wap.
"Wap! Pakilala mo na ko dun sa naka-pula!"
Tinawanan niya ko't hinatak muli ang braso ko papunta kay Santi.
Ika-22 ng enero taon 2005. Isang masayang gabi. Bumisita kami ng mga kaibigan ko sa Colehiyo de Santa Rosa kung saan nagpipista sila dahil anibersaryo ng pagtataguyod ng kanilang paaralan. Sinamahan ko lang naman dapat si Bunsoy nun dahil bibisitahin niya si Dai.
Nagkaroon ng sayawan pagkatapos ng "Battle of the Bands". Lagi naman akong malikot at makulit. Mas malala nga lang nun kasi malakas ang loob ko dahil walang makakakilala sakin. Madilim kasi.
May mga pinapakilala sila Wap at Dai sakin na mga mag-aaral dun. Magaganda naman ata pero di ko masyadong binibigyang pansin. Wala pa kasi akong gana magpa-pansin sa mga babae nun. Sayaw lang talaga ang gusto ko.
Nagkataon na yung isa kong kasama, na tinatawag kong Dadee, ay nasa gana makakilala. Nakaharap sila ni Wap sa stage habang naka harap naman ako sakanila. Sumasayaw parin ako malamang. Lampas sakanila ang tingin ko. Pinapanood ko ang ibang tao. Puro mga naka-titig lang sa entablado. Wala naman masyadong sumasayaw.
Dun ko unang nakita at napansin si Santi. Naka-pula siya. Pero di ko pa siya kilala. Napansin ko lang siya. Sumasayaw kasi siya.
"Maganda rin yun," hirit ni Dadee kay Wap.
"Sino?" banat ko, "yung naka-pula? Oo nga, ang ganda."
"Anong naka-pula?! Yung kakapakilala lang satin! Sinong naka-pula sinasabi mo?"
Di ko namalayan na nakatitig na pala ako. Tiningnan ni Wap kung ano bang tinitingnan ko sa likod nila. Biglang tawa. Kakilala pala niya yung tinitignan ko. Hinila niya bigla ang braso ko sabay sabi, "Lika! Pakilala kita!"
"Teka lang! Straight ba yun?"
"Medyo... ewan ko... hindi ata."
"Wag nalang."
"Bahala ka," sabay alis papunta kina Dai.
Tinuloy ko ang pagsasayaw. Sinayawan ko nalang si Dadee kahit na nakatayo lang siya. Binababaan ko pa siya. Napalingon ako kay Santi nung bumababa ako, nakatingin siya. Inalis ko agad ang tingin ko sakanya pero binalik ko rin agad. Naninigurado siguro ako. Napatigil nalang ako. Naka-ngiti pa siya. Ang ganda niya.
Gumaan ang loob ko. Lumulutang na ata ako nun. Parang panaginip. Parang walang ibang tao. Kaming dalawa lang na mukhang sira ulong nangingitian. Ang ganda talaga niya. Parang anghel ngumiti.
Hindi ko naisip nung una pero ngayon alam ko na. Yun yung magic na sinasabi nila. Parang nawawala kayo sa mundo. Di niyo mapapansin yung ibang tao sa paligid. Yun rin kaya yung nararamdaman niya? Sana...
Ilang segundo rin ang nakalipas bako ko namalayan na mukha na pala akong tangang nakatitig. Gusto ko sanang mag-"hi!" kaso nakakahiya ata yun. Nagmadali akong pumunta kay Wap.
"Wap! Pakilala mo na ko dun sa naka-pula!"
Tinawanan niya ko't hinatak muli ang braso ko papunta kay Santi.
posted by Ace at 2:12 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home